Rdz 12, 1-4a; 2 Tm 1, 8b-10

„Pan rzekł do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę.
Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem.”
Rdz 12, 1-2

Brzmi przekonująco?

Powiesz, że tak, bo to słowa samego Boga, ale gdyby powiedział to do Ciebie…
Czy dosłownie spakowałbyś się i wyruszył ze swojego domu?
Czy porzuciłbyś/zmieniłbyś swoje środowisko (pracę, grupę koleżeńską, wspólnotę itp.)?
Czy zostawiłbyś wszystko, co znasz by pójść w nieznane?
Czy nie mając żony/męża (ani nawet dziewczyny/chłopaka) uwierzyłbyś, że będziesz miał rodzinę?
Czy będąc szarą myszką lub po prostu osobą bez nadzwyczajnych osiągnięć uwierzyłbyś, że będziesz znany i znaczący?

Gdyby Bóg powiedział to wszystko Tobie czy UWIERZYŁBYŚ?

Abram był w sytuacji, gdy już raz próbował zmienić coś w swoim życiu wyruszając wraz z ojcem i bratankiem do ziemi Kanaan. Jednak krótko mówiąc coś poszło nie tak, zniechęcili się po drodze i osiedlili nie osiągnąwszy celu.

To bardzo ludzkie, prawda?

Pomyśl ile razy przystanąłeś w drodze do celu. Może chciałeś tylko odpocząć, może poczekać na lepsze czasy, a może zatrzymało Cię coś innego.

Taki przystanek w końcu staje się całkiem wygodny i zapominasz dokąd i po co zmierzałeś.

Ale… zamknij oczy i przypomnij sobie, bo „Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi.”
Rdz 12, 3b

„On [Bóg] nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami.”
2 Tm 1, 9

Dlatego Ty i tylko Ty możesz zrealizować swoje powołanie, Ty i tylko Ty możesz zanieść błogosławieństwo i Bożą miłość ludziom, do których jesteś posłany, tylko TY „staniesz się błogosławieństwem” (Rdz 12, 2c).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *