Podstawowym zadaniem i warunkiem rozwoju na każdej płaszczyźnie jest poznanie samego siebie.

Dlaczego?artykuł 2

Po pierwsze, poznanie samego siebie jest podstawą życia duchowego.  Bez niego niemożliwe jest dążenie do świętości, jakiekolwiek rozeznawanie duchowe, rozeznanie powołania i jego realizacja. Stanięcie w prawdzie o sobie prowadzi do pokory, a pokora jest fundamentem życia duchowego.

Po drugie, poznanie samego siebie jest podstawą rozwoju, samowychowania, przemiany, doskonalenia charakteru, odkrywania swoich pasji. Nie wiedząc o sobie nic, nie wiedząc co za nami, co tu i teraz, nie jesteśmy w stanie rozeznać i zaplanować kierunku, w którym chcemy zmierzać – ani celu ostatecznego ani małych codziennych kroków, dzięki którym chcemy go realizować.

 

Podstawowe pytanie brzmi zatem : Kim jestem? A trochę szerzej: skąd pochodzę i dokąd zmierzam?

Jestem człowiekiem – wielu z nas tak odpowie.

Sięgając do Księgi Rodzaju możemy powiedzieć o naszym pochodzeniu, że jako człowiek zostałem stworzonym na obraz i podobieństwo Boga, a „Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre”. Pierwszy człowiek żył w bliskiej relacji z Bogiem, a całe stworzenie mu służyło – mądrze nim zarządzał, kierując się dobrem wszystkich stworzeń. Człowiek ten był także wewnętrznie zintegrowany, czyli z posiadanych przez niego wartości, godności Dziecka Bożego, wizji życia i celu, poczucia własnej wartości wynikało zachowanie ukierunkowane na życie w pełni (życie owocne relacje, dobro, miłość). Jako taki pierwszy człowiek jest dla nas wzorem harmonii, do której dążąc tworzymy już tu przedsionek Nieba, czyli życie w obfitości.

Z drugiej strony możemy szukać odpowiedzi na pytanie: „kim jestem?” w naszym otoczeniu. Jednak nie dość, że nie poznany prawdy o sobie to jeszcze poddamy się przesłaniu świata, że jesteśmy zdeterminowani przez różne uwarunkowania – DNA (dziedziczenie zachowań), doświadczenia z dzieciństwa i wychowanie (np. boisz się występować przed ludźmi, bo wpojono Ci, że zawsze pomylisz się w swoim wystąpieniu) lub środowisko i ludzi (np. wredny szef, nieznośny dorastający syn czy polityka państwa wymusza na Tobie określone zachowanie).

Steven Covey nazywa to zjawisko społecznym zwierciadłem, w którym nasze poznanie samych siebie podobne jest do odbicia w krzywych zwierciadłach w wesołym miasteczku. Nasz wizerunek jest niespójny, pewne cechy są wyolbrzymione, inne prawie niewidoczne. Odbiera nam to potrzebę poznania samego siebie, a także jego cel jakim jest rozwój, zmiana, realizacja powołania do życia w pełni.

(Więcej na ten temat w kolejnych artykułach.)

 

Jak zatem poznać prawdę o sobie?

Oprócz modlitwy, którą proponowałam w ostatnim Życiodajnym Słowie, na początek polecam praktyczne ćwiczenie.

Pozwoli ono ukonstytuować siebie samego w teraźniejszości, w miejscu, w którym teraz jesteś i tym jaki jesteś. Zobaczysz, jak Twoja przeszłość ma się do Twojego DZIŚ oraz dostrzeżesz już pierwsze możliwości, kierunki rozwoju czy miejsca, które potrzebują przemiany, abyś mógł iść dalej.

Do każdego punktu sporządź listę, przyłóż się, poświęć temu ćwiczeniu trochę czasu.

Jeśli masz problem z mętlikiem w głowie, który może pojawić się na początku, każdy z punktów rozpatruj w kolejnych aspektach swojego życia: relacje (z Bogiem, rodziną, przyjaciółmi, znajomymi), edukacja, praca zawodowa, zdrowie i sprawność fizyczna, finanse, wypoczynek i rozrywka, życie w społeczeństwie.

  1. Moje dokonania – wszystkie, choćby najdrobniejsze (np. piątka na maturze), także emocjonalne (np. przeciwstawienie się naciskom otoczenia w imię słusznych wartości) – ogółem wszystkie, które miały znaczenie dla kształtowania mojego charakteru.
  2. Talenty i predyspozycje.
  3. Cechy neutralne – np. jestem wysoka, szczupła, logiczna, lubię pracować w skupieniu.
  4. Wady, słabości – np. mam trudność z mówieniem trudnych rzeczy bliskim, mam słabe predyspozycje sportowe, wszystko robię na ostatnią chwilę.
  5. Wiedza i umiejętności – lista rzeczy, które wiem, na których się znam oraz praktyczne umiejętności, które posiadam np. prowadzenie samochodu.
  6. Oczekiwania społeczeństwa wobec mnie vs. moje oczekiwania, co do mojego życia.

Wracaj do wykonanej listy co jakiś czas (co miesiąc, rok), uzupełniaj ją i weryfikuj. Ja wróciłam do mojej po roku i jak się okazało przybyło mi wiedzy i umiejętności, odkryłam przez ten czas kilka predyspozycji, a niektóre z moich słabości mogłam wykreślić, ponieważ zostały przeze mnie owocnie przepracowane.

Podejmij wysiłek poznania samego siebie i zrobienia choć kilku kroków na drodze, której da to początek. Pamiętaj:

To kim jesteś dzisiaj,

zawdzięczasz swoim wczorajszym wyborom.

3 thoughts on “Podstawowe zadanie

  1. Pingback: Przeszłość – Stworzeni do Życia

  2. Pingback: Czy zasługujesz na szczęście? – Stworzeni do Życia

  3. Pingback: Przemiana – Stworzeni do Życia

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *